ကမၻာၾကီး ပူေႏြးလာမႈ၏ အႏၲရာယ္ကို မသိက်ဳိးကြၽန္ ျပဳေနေသးသည့္ ႏိုင္ငံမ်ား ႐ွိသကဲ့သို႔ တတ္ႏိုင္သမွ် တန္ျပန္ရန္ ၾကိဳးစားေနၾကေသာ ႏိုင္ငံမ်ားလည္း ႐ွိသည္။ ပူေႏြးလာမႈကို အေရးမၾကီးသေယာင္ ျပဳေနၾကသူမ်ားမွာ အေမရိကန္ကဲ့သို႔ ေသာ အင္အားၾကီးႏိုင္ငံမ်ား ပါသကဲ့သို႔ တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယကဲ့သို႔ တတိယႏိုင္ငံမ်ားလည္း ပါသည္။ ပူေႏြးလာမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ရန္ စက္မႈလုပ္ငန္းႏွင့္ ကားမ်ားမွ ထြက္သည့္ ကာဘြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုက္စသည့္ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ရမည္။ ေလာေလာဆယ္ နည္းပညာအရ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားမွ ယင္းဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို သိသာစြာေလွ်ာ့ရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေသး၍ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား လည္ပတ္မႈကို အ႐ွိန္ေလွ်ာ့မွသာ ဓာတ္ေငြ႕အထြက္ေလ်ာ့မည္။ လုပ္ငန္းေလွ်ာ့လွ်င္ စီးပြားေရးက်ဆင္းမည္။ ထိုသို႔ အျဖစ္မခံလို၍ စက္မႈႏိုင္ငံၾကီးအခ်ဳိ႕သည္ ပူေႏြးလာမႈ တန္ျပန္ေရးကို သူတို႔၏ ဦးစားေပး အစီအစဥ္အျဖစ္ ထည့္သြင္းမထားေခ်။
တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယစသည့္ တတိယႏိုင္ငံမ်ားသည္လည္း မိမိတို႔၏ ဖြံ႔ျဖိဳးမႈကို စေတး၍ စက္မႈလုပ္ငန္းမွ ထြက္ေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ မစဥ္းစားၾကေသးေပ။ ယင္းတို႔သည္ ေက်ာက္မီးေသြးကဲ့သို႔ေသာ ေစ်းသက္သာေသာ္လည္း ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ အမ်ားအျပားထြက္သည့္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံတြင္ ေပါမ်ားစြာရႏိုင္သည့္ ေလာင္စာမ်ားကို အထူးသျဖင့္ မွီခိုေနရျခင္းက ပူေႏြးလာေနမႈကို ကူ၍ မီးတိုက္ေပးသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။
ယင္းအေျခအေနတြင္ ဥေရာပႏိုင္ငံ အမ်ားအျပားသည္ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္အပါအ၀င္ ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ မိမိတို႔ တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ ၾကိဳးပမ္းလ်က္ ႐ွိၾကသည္မွာ အားရဖြယ္ျဖစ္သည္။ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားသည္ ေရနံကဲ့သို႔ သံုးစြဲ၍ ကုန္ခန္းသြားေသာ စြမ္းအင္မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်၍ ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္၊ ေလစြမ္းအင္စသည့္ ျပန္ျပည့္စြမ္းအင္မ်ားကို အစားထိုးရာ၌ ဦးေဆာင္လ်က္႐ွိသည္။
လန္ဒန္တြင္ ကားၾကပ္သိပ္မႈကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ျမိဳ႕လယ္သို႔ နံနက္ ၇ နာရီမွ ညေန ၆ နာရီအတြင္း ျမိဳ႕လယ္သို႔၀င္ေသာ ကားမ်ားကို ၁ စီးလွ်င္ ၈ ေပါင္ ေကာက္ခံသည္။ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ပါရီျမိဳ႕ေတာ္တြင္ ျမိဳ႕ေနလူထုကို ကားစီးမည့္အစား စက္ဘီးျဖင့္ ျမိဳ႕ထဲတြင္ သြားလာၾကရန္ အားေပးသည့္ အေနျဖင့္ စက္ဘီး အငွားဆိုင္မ်ားဖြင့္သည္။ ျမိဳ႕အႏွံ႔ အငွားဆိုင္ ၇၅၀ တြင္ စက္ဘီး ၁၀၀၀၀ ခန္႔ ထား႐ွိသည္။ စီးလိုသူမ်ားသည္ ရက္သတၱ ၁ ပတ္အတြင္း ၾကိဳက္သေလာက္စီး အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၇ ေဒၚလာသာ က်သင့္သည္။ အငွားဆိုင္ ၁ ခုမွ စက္ဘီးကို ငွားစီးသြားျပီး မိမိသြားလိုရာ ေရာက္လွ်င္ နီးရာအငွားဆိုင္တြင္ စက္ဘီးကို ျပန္အပ္ခဲ့႐ံုသာ ျဖစ္သည္။ ယင္းအစီအစဥ္ကို လူၾကိဳက္မ်ားလွသျဖင့္ ယခုအခါ ပါရီတြင္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ားေရာ လုပ္ငန္း႐ွင္မ်ားပါ စက္ဘီးစီး၍ သြားလာေနၾကသည့္ ျမင္ကြင္း အမ်ားအျပားကို ေတြ႕ရသည္။ ၁ ႏွစ္လွ်င္ ေနေရာင္ ထြန္းလင္းခ်ိန္ နာရီ ၂၈၀၀၀ မွ် ႐ွိသည့္ စပိန္ႏိုင္ငံ ဘာစီလိုနာျမိဳ႕တြင္ အသစ္ေဆာက္သည့္ အေဆာက္အအံုမ်ား၊ ျပန္လည္မြမ္းမံသည့္အေဆာက္အအံုမ်ား၌ ေနေရာင္စြမ္းအင္ မသံုးမေနရ ဥပေဒျပဌာန္း၍ လုပ္ေဆာင္ရာ ေအာင္ျမင္ေနသည္။ စေတာ့ဟုမ္း၊ ကိုပင္ေဟဂင္တို႔တြင္ ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႕ ေလွ်ာ့ခ်ေရး ရည္မွန္းခ်က္ထားရွိရာ က်န္ဥေရာပျမိဳ႕ၾကီး ၃၀ တို႔တြင္လည္း ထိုသို႔လုပ္ေဆာင္ရန္ တိုက္တြန္းေနၾကသည္။
လန္ဒန္၊ ပါရီ၊ ဘာစီလိုနာကဲ့သို႔ေသာ ျမိဳ႕ၾကီးမ်ား၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ကို ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး စိတ္၀င္စားသူတို႔က ၾကိဳဆိုၾကသည္။ ယင္းျမိဳ႕ၾကီးမ်ား၏ လုပ္ေဆာင္မႈကို ေက်ာ္လြန္၍ ပညာ႐ွင္တိုင္းက ခ်ီးမြမ္းဂုဏ္ျပဳရသည့္ ျမိဳ႕ငယ္ကေလးတစ္ျမိဳ႕ ႐ွိသည္။ ယင္းမွာ ဆြီဒင္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္း႐ွိ ဗက္႐ွဴး(Vaxjo)ျမိဳ႕ ျဖစ္သည္။
ကုမၸဏီေပါင္း ၇၀၀၀ ေက်ာ္ႏွင္႕ စက္မႈလုပ္ငန္း ၾကီးငယ္မ်ား႐ွိေသာ္လည္း ေအးေဆးျငိမ္သက္လွေသာ ဗက္႐ွဴးျမိဳ႕ ကေလးတြင္ ႐ုပ္ၾကြင္းေလာင္စာမ်ားကို သံုးစြဲမႈေလွ်ာ့ခ်ရန္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့စဥ္က ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားတို႕သည္ ယင္းစီမံခ်က္အေပၚ သံသယၾကီးစြာ ႐ွိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ျမိဳ႕ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ ဗက္႐ွဴးျမိဳ႕၏ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ ေလွ်ာ့ခ်ေရးသည္ စံျပဳေလ့လာစရာအျဖစ္သို႔ ေရာက္႐ွိေနသည္။ လူဦးေရ ၇၈၀၀၀ သာ႐ွိသည့္ ဗက္႐ွဴးသည္ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမႈကို တန္ျပန္ရန္ ၾကိဳးပမ္းေနသည့္ ဥေရာပျမိဳ႕ၾကီးမ်ားထဲတြင္ ေ႐ွ႕ေဆာင္ႏိုင္သည့္ျမိဳ႕ဟု လူသိမ်ားလာသည္။ ေလ့လာရန္ ရပ္ေ၀းမွ ေလ့လာသူ အေျမာက္အမ်ား ေရာက္လာၾကသည္။ ဧည့္သည္မ်ားထဲတြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားမ်ားအျပင္ ေျမာက္ကိုးရီးယားလူမ်ဳိးမ်ားပင္ ပါ၀င္သည္။
ဗက္႐ွဴးတြင္ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ေလွ်ာ့ခ်မႈမ်ားကို အပူေပးစနစ္ႏွင့္ ဓာတ္အားထုတ္စက္႐ံုမ်ားတြင္ ေဆာင္ရြက္ထားသည္။ ယင္းေနရာတို႔တြင္ ေရနံကို ေလာင္စာအျဖစ္ သံုးမည့္အစား ျမိဳ႕႐ွိ သစ္ခြဲစက္မ်ားမွ ထြက္ေသာ သစ္သားအတိုအစမ်ားကို ေလာင္ျမိဳက္သည္။ ထြက္လာေသာ ျပာမ်ားကို သစ္ေတာမ်ားအတြက္ ေျမၾသဇာအျဖစ္ ျပန္လည္အသံုးျပဳသည္။ ဓာတ္အားထုတ္စက္မ်ားကို အေအးခံရန္ သံုးခဲ့ေသာ ေရကို ႐ံုးႏွင့္အိမ္မ်ားကို အေႏြးဓာတ္ေပးရာ၌ အသံုးခ်သည္။ အပူေပးစနစ္သံုးေလာင္စာမ်ား၏ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ ျပန္ျပည့္ေလာင္စာမ်ား ျဖစ္သည္။ ဓာတ္ေငြ႕ထုတ္မႈ အမ်ားစုမွာ ကား၊ ရထားစသည့္ ပို႔ေဆာင္ေရးယာဥ္မ်ားမွ ျဖစ္ရာ ဆီစား သက္သာေသာ ယာဥ္မ်ားကို သံုးစြဲျခင္း၊ ဇီ၀ေလာင္စာမ်ားကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး သံုးစြဲျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ယင္းယာဥ္မ်ားမွ ဓာတ္ေငြ႕ထုတ္မႈ ေလ်ာ့က်ေနသည္။
ထိုသို႔ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ၾကားတြင္ ဗက္႐ွဴးတြင္ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ ထြက္႐ွိမႈ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလ်ာ့က်သြားခဲ့သည္။ ႐ုပ္ၾကြင္းေလာင္စာ လံုး၀မသံုးစြဲေသာ ေနရာျဖစ္ရန္ အလွမ္းကြာေသးေသာ္လည္း ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ႏွင္႕ ႏိႈင္းယွဥ္ပါက ၂၀၁၀ ျပည္႕ႏွစ္တြင္ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ၂၀၂၅ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ရည္မွန္းလုပ္ေဆာင္ေနသည္။
ဗက္႐ွဴးသည္ ဥေရာပသမဂၢမွ ေပးအပ္ေသာ ဥေရာပ ေရရွည္ခံစြမ္းအင္ဆု (Sustainable Energy Europe) ကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ရ႐ွိသည္။ ထို႔အျပင္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အတြက္ ေဘာလ္တစ္ေဒသ၏ အေကာင္းဆံုး ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဆုကိုလည္း ရ႐ွိသည္။
ဗက္႐ွဴး၏ ဦးေဆာင္မႈကို ကမၻာ့ျမိဳ႕တိုင္းက အတုယူ၍ လုပ္ေဆာင္ၾကပါက ကမၻာၾကီး ပူေႏြးလာမႈကို အတန္အသင့္ ေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုပ္ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။
|
|
|
|