အာဖရိကတိုက္ မာလာ၀ီႏိုင္ငံတြင္ တစ္ခ်ိန္က ႏွစ္အတန္ၾကာ မိုးေခါင္ေနခဲ့သျဖင့္ လူေထာင္ႏွင့္ ခ်ီ၍ ေသဆံုးခဲ့သည္။ သီးႏွံ စိုက္ပ်ဳိး၍ မရသျဖင့္ အခ်ဳိ႕ မာလာ၀ီႏိုင္ငံသားမ်ားနည္းတူ ၀ီလ်ံကမ္ကြမ္ဘာ၏ မိသားစုသည္ တစ္ရက္လွ်င္ တစ္နပ္သာ စားေနခဲ့ရသည္။ ၀ီလ်ံကမ္ကြမ္ဘာ၏ ဖခင္မွာ လယ္သမား ျဖစ္ေသာ္လည္း မိုးေခါင္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ စိုကိပ်ဳိး၍ မရေတာ့သျဖင့္ ၀င္ေငြ လံုး၀ မ႐ွိေတာ့ေပ။
မိုးေခါင္ေနေသာ္လည္း ကမ္ကြမ္ဘာတို႔၏ မာစီ တာလာ႐ြာတြင္ ေပါေပါမ်ားမ်ား ေတြ႕ရသည့္ အရာတစ္ခုေတာ့ ႐ွိသည္။ ယင္းမွာ တသုန္သုန္တိုက္ခတ္ေနေသာ ေလ ျဖစ္၏။ “႐ြာမွာ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ေပးခ်င္ေန တယ္၊ တျခားသူေတြက တိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေလကို အမွီျပဳၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ ထုတ္ယူေနႏိုင္ရင္ ငါလည္း ႀကိဳးစားသင့္တာေပါ့လို႕ ကြၽန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္” ၁၉၈၇ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြား ေသာ ၀ီလ်ံကမ္ကြမ္ဘာက ဆိုသည္။
ကမ္ကြမ္ဘာသည္ ေက်ာင္းစရိတ္္ တစ္လလွ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈၀ ႏွင့္ ညီမွ်ေသာ မာလာ၀ီေငြကို မေပးႏိုင္၍ ေက်ာင္းမွ ထြက္ခဲ့ရေသာ္လည္း သူ႕႐ြာ စာၾကည့္တိုက္႐ွိ စာအုပ္တစ္အုပ္က သူ႕ကို ယင္းသို႔ ဆံုးျဖတ္ရန္ တြန္းပို႔လိုက္ ျခင္း ျဖစ္၏။ ယင္းစာအုပ္တြင္ ေလရဟတ္မ်ားျဖင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ ထုတ္ယူနည္းကို လက္ေတြ႕က်က် ေရးသားထားသည္။
ထိုစဥ္က အသက္ ၁၄ ႏွစ္မွ်သာ ႐ွိေသာ ကမ္ကြမ္ ဘာသည္ ယင္းစာအုပ္ကို ရင္၀ယ္ပိုက္၍ အမိႈက္ပံုမ်ားထဲ ၀င္ေမႊၿပီး သူတည္ေဆာက္မည့္ လွ်ပ္စစ္ထုတ္ ေလရဟတ္ အတြက္ ပစၥည္းမ်ားကို လိုက္႐ွာသည္။ စက္ဘီးအပ်က္မ်ား၊ ပလတ္စတစ္ပိုက္မ်ား၊ ကားဘက္ထရီအေဟာင္းမ်ား၊ ထရက္ တာ ပန္ကာမ်ား စသည္တို႔႔ကို အမိႈက္ပံုထဲမွ ဆြဲထုတ္သည္။ ႐ြာအနီး႐ွိ သစ္ပင္မွ သစ္သားမ်ား ရယူသည္။
“ကြၽန္ေတာ္က လွ်ပ္စစ္ထုတ္ ေလရဟတ္ ေဆာက္ဖို႔ လုပ္ေနတာလို႔ ေျပာေတာ့ လူေတြ ကြၽန္ေတာ့ကို ၀ိုင္းဟား ၾကတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ေၾကာင္ေနတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္” ဟု ကမ္ကြမ္ဘာက ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ ေျပာခဲ့သည္။ ကမ္ကြမ္ဘာ၏ မိခင္ကပင္ သူ႔သား ႐ူးေနသည္ဟု အထင္ေရာက္ခဲ့သည္။
စက္ဘီး အပ်က္တစ္စီး၏ ဒိုင္နမိုျဖင့္ တည္ေဆာက္ ေသာ သူ၏ ပထမ ေလရဟတ္သည္ စေဆာက္သည္မွ ၃ လအၾကာတြင္ ၿပီးသည္။ ေလရဟတ္ စလည္သည္ဆိုလွ်င္ပင္ ယင္း၏ေအာက္ေျခ႐ွိ မီးသီးလင္းလာသည္။ ယင္းမီးသီးႏွင့္ အတူ ကမ္ကြမ္ဘာ၏ ဘ၀သည္လည္း လင္းထိန္ ေတာက္ေျပာင္လာခဲ့ေတာ့သည္။
ယခုေတာ့ ကမ္ကြမ္ဘာသည္ လွ်ပ္စစ္ထုတ္ ေလ ရဟတ္ ၅ ခုကို ေအာင္ျမင္စြာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ။ ယင္းတို႔ ထဲမွ အျမင့္ဆံုးသည္ ၃၇ ေပမွ် ႐ွိသည္။ ကမ္ကြမ္ဘာက အျခား စိတ္၀င္စားသူမ်ားအား ေလရဟတ္ေဆာက္နည္း သင္ေပးေနသည့္ သင္တန္းေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္ ၁ ခု ႐ွိသည္။
ေလရဟတ္မ်ားသည္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ ထုတ္ေပးေနသည္။ ႐ြာအတြက္ ေရတင္ေပးေနသည္။ အခ်ဳိ႕႐ြာသားမ်ားက ကမ္ကြမ္ဘာ၏ ေလရဟတ္သို႔ လာေရာက္၍ သူတို႔၏ လက္ကိုင္ဖုန္းမ်ားကို ဘက္ထရီ အားသြင္းၾကသည္။ အခ်ဳိ႕က ေလရဟတ္မွ ထြက္ေသာ လွ်ပ္စစ္ျဖင့္ ေရဒီယို နားေထာင္ၾက သည္။ စြန္႔ဦးတီထြင္သူ ကမ္ကြမ္ဘာသည္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္သံုး ေရစုပ္စက္ကို တည္ေဆာက္၍ ႐ြာအတြက္ ေရေပးေ၀ၿပီျဖစ္သည္။
ယခုအခါ အသက္ ၂၂ ႏွစ္အ႐ြယ္ေရာက္ေနသည့္ ကမ္ကြမ္ဘာသည္ ေတာင္အာဖရိက႐ွိ နာမည္ႀကီး ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ျဖစ္ေသာ “အာဖရိကေခါင္းေဆာင္မႈ အကယ္ဒမီ” တြင္ ပညာသင္ၾကားလ်က္ ႐ွိသည္။ အလွဴ႐ွင္မ်ားက ေက်ာင္းစရိတ္ ေထာက္ပံ့ေပးသည္။
ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ သဘာ၀၀န္းက်င္ စိမ္း လန္းေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တက္ၾကြစြာ ေဆာင္႐ြက္ေနသူ အေမရိကန္ ဒုတိယသမၼတေဟာင္း အယ္လ္ေဂါကပင္ ကမ္ကြမ္ဘာ၏ စြမ္းရည္ကို ခ်ီးက်ဴးယူရသည္။ ကမ္ကြမ္ဘာသည္ ယခုအခါ စြန္႔ဦးတီထြင္သူတစ္ဦးအေနျဖင့္ သူ၏ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကို ႐ွင္းျပရန္ အျမင္ဖလွယ္ရန္ ကမၻာအႏွံ႕သို႔ ဖိတ္ၾကားခံရသူ ျဖစ္လာသည္။ သူ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ေလရဟတ္မွလြဲ၍ အျခားေလရဟတ္မ်ားကို ဓာတ္ပံုထဲမွာသာ ျမင္ဖူးသူ ကမ္ကြမ္ဘာသည္ အေမရိကန္ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ ပမ္းစပရင္းသို႔ ေရာက္မွ ေခတ္မီေလရဟတ္အစစ္ကို ျမင္ဖူးေတာ့သည္။
ကမ္ကြမ္ဘာသည္ မိမိတို႔၏ ရပ္႐ြာဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ ဆိုင္ရာအစိုးရမ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အကူအညီလာသည္အထိ ေစာင့္မေနဘဲ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးေသာ အာဖရိက မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားထဲမွ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ေအပီ သတင္း ေထာက္ေဟာင္းတစ္ဦး ျဖစ္သူ ဘ႐ိုင္ယန္မီးလားက ကမ္ကြမ္ဘာ၏ အေၾကာင္းကို “ေလကို ယဥ္ပါးေစသူေလး” အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ကို ေရးသား ထုတ္ေ၀ထားသည္။
|
|
|
|